Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2017

ΑΓΑΜΟΙ ΘΥΤΑΙ… (γιατί χανόμαστε… κυριολεκτικά και μεταφορικά, πεζά και λυρικά, οριζοντίως και καθέτως)

Εικόνα
Οι Ποιητές μπορεί να γράφουνε διαμάντια ξαπλωμένοι σε μια καρέκλα (το τι τραυλίζουν στο κρεβάτι είναι άλλη ιστορία…): «με σάρκα από πηλό και φώσφορο, με γλώσσα από υδράργυρο, συκώτι από χαλκό, καρδιά χρυσή –στομάχι χάλκινο- φιλί ασημένιο… Κείνο που μου ’δωσε ήταν απερίγραπτο, μια αίσθηση από ρεύμα ηλεκτρικό, ένα φευγάτο πεταλούδισμα όταν με κοίταζε, όταν με πέρναγε από το κόσκινο της ηδονής της…» [με ΚΛΙΚ στην εικόνα –art by bosch hieronymus - η ΓΟΛΕΜ του Νάνου Βαλαωρίτη,  «με έμβλημα διακριτικό του φύλου το δέρας το χρυσόμαλλο» και κατακλείδα το ποίημα Η Γλώσσα του Έρωτα του γέροντα αυστραλού ποιητή A.D. Hope]  


Η ΓΟΛΕΜ (από το βιβλίο του Νάνου Βαλαωρίτη ΠΟΙΗΜΑΤΑ-2 (1965-1974, Εκδόσεις Ύψιλον) Σε μια κάμαρα ξενοδοχείου κοιμόταν Μια όμορφη που δεν θυμόμουν πια Αν την είχα ξαναδεί στον ύπνο μου Σε τρένο, πλοίο ή σ’ αυτοκίνητο
Η αναπνοή της ήταν φυσική σαν φυσαρμόνικα Ήξερα πως αν την ανασήκωνα θ’ ανοίγανε Τα μάτια της και θα ’βγαινε απ’ το στόμα της Σαν άχνα ο στεναγμός που κάνουν τα κουκλάκια