Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούνιος, 2017

ΘΕΛΕΙ Η ΧΕΙΜΕΡΙΑ ΝΑΡΚΗ ΚΡΟΤΟ ΝΑ ’ΡΘΟΥΝ ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΣΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΛΛΗΛΟΥΧΙΑ:

Εικόνα
«Ξέρεις, ίσως να μην πράττουμε καλά που αφήνουμε τις εποχές να μετρούν την αντοχή μας. Κι επιρρεπείς τόσο δεν είμαστε για μία τέτοια υστεροφημία. Αφού και οι εποχές βίαιες υπάρχουνε, τόσο που δεν καταλαβαίνεις για πότε μπαίνουν μέσα σου σαν πολιτεία ολάκερη ο μαύρος γάτος, ο τσαλαπετεινός και το σπουργίτι, το παιδικό παιχνίδι που βρίσκει στο πατάρι ο αδερφός…» απόσπασμα από το ποίημα ΝΥΧΤΕΣ ΠΟΥ ΜΥΡΙΖΑΝ ΘΑΝΑΤΟ,  ένα πρώτο δείγμα από την νέα υπό έκδοση συλλογή της ποιήτριας που στην προηγούμενη πρώτη της συλλογή «αναμετρήθηκε» με τις  ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΟΧΕΣ ΤΟΥ [Α](Ειρήνη Καραγιαννίδου, εκδόσεις ΛΟΓΟΤΕΧΝΟΝ, Θεσσαλονίκη 2013). Κάποτε, λοιπόν, στις ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΟΧΕΣ  του «Α» ήταν αλλιώς. Από τη μια άνοιγες «τα παράθυρα να κοιτάξει το δωμάτιο ουρανό στην οδό Λησμονιάς…» από την άλλη όμως «διπλοκλείδωνες τις πόρτες να κουτουλάει αεροστεγώς το λιβάνι στους τοίχους» και τελικά θα σφραγίσεις τα παράθυρα γιατί φοβάσαι «τον άνεμό σου, τον αέρα της αναμμένης σου ερήμου»!..Περιμένοντας λοιπόν τη Νέα Εποχή …

ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΟΛΕΣ, ΜΙΑ ΜΟΝΟ: Σ’ ΑΓΑΠΩ (Χωρίς Υποκείμενο):

Εικόνα
Η χαρά σου το σήμα μου, όταν το φως κερδίζει το σώμα μου συντάσσοντάς το με τον τρόπο της γεύσης σου. Και πάντα με τα όνειρά μου ανθοί πικροδάφνης να εντείνουν τη γλώσσα μου. Εύφορος κόσμος ο κόσμος των εξόδων. Αντέξαμε το γυρισμό και θα φοβηθούμε τις αναχωρήσεις; Αντέξαμε τον έρωτα και θα φοβηθούμε τον πόλεμο; Παράλογο. Κι όμως αντέχω την πίκρα μου. Παράλογο. Σ’ αγαπώ περισσότερο όταν είσαι κοντά μου. Στιγμές που η αγάπη μου για σε σε ξεπερνάει. Δεν υπάρχεις. Δεν σε χρειάζεται. Ανίατος κι ευτυχώς ο έρωτας. Θα πω λοιπόν στους ταχυδρόμους να καταγγείλουν τα χιλιόμετρα. Θα πω στα καράβια να εκτιμήσουν τη φωνή σου. Θα πω τον έρωτα χώμα και νερό. Θα πω… Και τα φιλιά μιλιά… [από τη συλλογή του Παντελή Μπουκάλα Η Εκδρομή της Ευδοκίας 1982 – ARTbyMária Túry Summer και με ΚΛΙΚ Μικροαυτοανθολογία από τις άλλες συλλογές του]

ΜΙΚΡΟ ΑΥΤΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ Παντελή Μπουκάλα [από τη συλλογή Ο Μέσα Πάνθηρας 1985] Τάφος το ταυ τήλε- λέξη χωλή τηλέγραφος τηλέφωνο τηλεόραση άλλων το μεδούλι να ρουφάει Βλέπω / μιλώ / ακού…

ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ή ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΚΙ Ο ΛΑΙΜΟΣ ΣΟΥ ΓΛΥΚΟ ΜΕ ΠΟΤΙΖΟΥΝΕ ΑΦΙΟΝΙ;

Εικόνα
ή των φιλιών σου το πηγμένο μέλι;μα όχι!Είναι η ευωδιά σου!η ευωδιά σου είναιπου γεύσι αποστάζεται στων βλεφαρίδων σου τους καταρράκτες[ΑΔΩΝΙΣ από τη συλλογή της Σοφίας Πόταρη-Ταϋγέτη  ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΣΕ ΜΕΛΙ εκδόσεις Νησίδες -  με ΚΛΙΚ στην εικόνα κι άλλα ερωτικά ποιήματα από την ίδια συλλογή, από τη συλλογή ΑΣΦΟΔΕΛΟΙ και ΚΥΠΑΡΙΣΣΟΙ και κατακλείδα Η ΜΟΥΣΑ κι Ο ΠΟΙΗΤΗΣ, ένα ανέκδοτο ακόμα ποίημα της – ART by by Gabriel de Cool the Muse]


Η ΚΑΡΔΙΑ ΟΠΩΣ ΤΗ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ Η καρδιά μου, όπως τη βλέπουνε τ’ αθώα πουλιά
φύλλο στον κήπο της σιωπής, με πορφυρή πνοή γεμάτο
της πρωινής της πάχνης σφιχτοκρατάει την απαλή δροσιά
κι απ’ του γλυκού του σούρουπου το ματωμένο πίνει πιάτο
Η καρδιά μου, όπως τη βλέπουνε τ’ αθώα πουλιά
γρήγορο χτένι, πλουμιστό, σε αργαλειό παλαιό υφαίνει
της ακριβής του αγάπης ασημώνει τα μεταξωτά προικιά
με πληγωμένα δάχτυλα χρυσοκεντάει τη μοίρα που του κρένει
Η καρδιά μου, όπως τη βλέπουνε τ΄αθώα πουλιά
μικρό κοτσύφι, αφτέρουγο, μέσα στον άγριο ματώνει βάτο
τρίλιες σμιλεύει …